30 ژانویه 2009

دیروز سیمونه مورو گزارش داد: "پس از سه روز وزش  شدید باد، امروز هوا بسیار عالی شده است. فردا عازم قله ماکالو لا (7400 متر) می شویم و امیدواریم که ظرف دو روز به آن برسیم. طبق پیش بینی های هواشناسی، از روز شنبه بر میزان ابرها افزوده خواهد شد. ببینیم چکار می شود کرد." 

منبع: http://www.k2climb.net/news.php?id=18006

مترجم: ناهید شیرازی

23 ژانویه 2009

سیمونه و دنیس بر این امیدند که امروز به ارتفاع 7000 متری برسند.

19 ژانویه 2009

16 ژانویه 2009

بالاخره امروز صبح یک هلیکوپتر نظامی، سیمونه، دنیس و وسائلشان را به کمپ اصلی هیلاری قله ماکالو منتقل کرد.

دان بووی دیروز از طریق تلفن ماهواره ای گفت: "ما به ارتفاع 7000 متری رسیده و کمپ 3 را برقرار کردیم، هر چند که این ارتفاع کمی کمتر از ارتفاع مد نظر ما بود. هوا بدتر از آن چیزی بود که فکر می کردیم. بارش هم بسیار بیشتر از میزان مورد انتظار ما بود و باد یکسره با سرعت 40 کیلومتر در ساعت می وزید. گاهی هم تند بادهایی با سرعت 50 کیلومتر در ساعت  داشتیم. ممکن است سرعت باد زیاد به نظر نرسد اما همین باد وقتی که با هوای سرد ترکیب شود، واقعاً بی رحم شده و باعث یخ زدن آدم می شود."  

سوم ژانویه 2009

چیزی به آغاز مسابقات جام جهانی یخ نوردی نمانده است. فدراسیون بین المللی کوهنوردی "UIAA" در حال آماده کردن اطلاعات تازه ای در یک صفحه اختصاص یافته به نتایج، همراه با پخش مستقیم مسابقات می باشد.   

1- قله آناپورنا (I)با ارتفاع 8091 متر: در تاريخ 3 ژوئن 1950، "موريس هِرزاگ" (Maurice Herzog) و "لويي لاچِنال" (Louis lachenal) از يك تيم فرانسوي به رهبري موريس هِرزاگ.

 2- قله اورست با ارتفاع 8848 متر: در تاريخ 29 مه 1953، "اِدموند هيلاري" (Edmond Hillary) و "تنزينگ نورگاي" (Tenzing Norgay) از يك تيم انگليسي به رهبري "جان هانت" (John Hunt).

 3- قله نانگاپاربات با ارتفاع 8125 متر: در تاريخ 3 ژوئیه 1953، "هِرمن بال" (Hermann Buhl) از دو تيم اتريشي و آلماني به رهبري "كارل ام. هرليگ كوفر" (Karl M. Herrligkoffer).

 4- قله كي II با ارتفاع 8611 متر: در تاريخ 31 ژوئیه 1954، "آكيله (آشیل)كومپانوني" (Achille Compagnoni)و "لينو لاچِدلي" (Lino Lacedelli) از یک تيم ايتاليايي به رهبري "آرديتو دِزيو" (Ardito Desio).

 5- قله چواويو با ارتفاع 8201 متر: در تاريخ 19 اكتبر 1954، "جوزف جوچلر" (Josef Joechler)، "هربرت تيچي" (Herbert Tichy) و "پاسانگ داوا لاما" (Pasang Dawa Lama) از يك تيم اتريشي به رهبري هربرت تيچي.

 6- قله ماكالو با ارتفاع 8463 متر: در تاريخ 15 مه 1955، "جين كوزي" (Jean Couzy) و "ليونل تري" (Lionel Terray) از يك تيم فرانسوي به رهبري "جين فرانکو" (Jean Franco).

 7- قله كانگچن جونگا با ارتفاع 8586 متر: در تاريخ 25 مه 1956، "جورج باند" (George Band) و "جو براون" (Joe Brown) از يك تيم انگليسي به رهبري "چارلز ايونز" (Charles Evens).

 8- قله ماناسلو با ارتفاع 8163 متر: در تاريخ 9 مه 1956، "توشيو ايمانيشي" (Toshio Imanishi) و "گيالزن نوربو" (Gyalzen Norbu) از يك تيم ژاپني به رهبري "يوكو ماكي" (Yuko Maki).

 9- قله لوتسه با ارتفاع 8516 متر: در تاريخ 18 مه 1956، "فریتز لوچسينگر" (Fritz Luchsinger) و "اِرنست رِيس" (Ernest Reiss) از يك  تيم سوئيسي به رهبري "آلبرت اِگلر" (Albert Eggler).

 10- قله گاشربروم II با ارتفاع 8035 متر: در تاريخ 7 ژوئیه 1956، "جوزف لارچ" (Josef Larch)، "فریتز موراوِك" (Fritz Moravec) و "جوهان ويلِنپارت" (Johann Willenpart) از يك تيم اتريشي به رهبري "فريتز موراوِك".

 11- قله برودپيك با ارتفاع 8047 متر: در تاريخ 9 ژوئن 1957، "هِرمن بال" (Hermann Buhl)، "كورت ديمبرگر" (Kurt Diemberger)، "ماركوس اِشماخ" (Marcus Schmuch) و "فريتز وینترستلر" (Fritz Wintersteller) از يك تيم اتريشي به رهبري ماركوس اشماخ.

 12- قله گاشربروم I (قله پنهان) با ارتفاع 8068 متر: در تاريخ 5 ژوئیه 1958، "اَندرو جی. كوفمان" (Andrew J. Kauffman) و "پيتر شونينگ" (Peter K. Schoening) از يك تيم آمريكايي به رهبري "پيتر شونينگ".

 13- قله دولاگيري با ارتفاع 8167 متر: در تاريخ 13 مه 1960، "كورت ديمبرگر" (Kurt Diemberger)، "پيتر دينر" (Peter Diener)، "اِرنست فورِر" (Ernest Forrer)، "آلبين شلبرت" (Albin Schelbert) و "ناوانگ دورجي" (Nawang Dorji) از يك تيم سوئيسي به رهبري "مكس اسيلين".

 14- قله شيشاپانگما با ارتفاع 8046 متر: در تاريخ 2 مه 1964، "ژو جينگ" (Xu Jing)، "ژانگ ژون يان" (Zhang Junyan)، "وانگ فوژو" (Wang Fuzjou)، "وو زونگيو" (Wo Zongyue)، "چِن سان" (Chen San) و "شِنگ تين ليانگ" (Cheng Tienliang) از يك تيم چيني به رهبري "زو جينگ".

مترجم: ناهید شیرازی