هم نورد گرامی مهراب فرساد از صمیم قلب پیامی برای پست الکترونیک تارنما فرستاده که توجه کاربران محترم را به آن جلب می کنیم:
دوستان عزیز در کلوپ کوهنوردی دماوند سلام.امیدوارم که همگی خوب بوده و در نهایت سلامت بسر برید . راستش نمیدانم از کجا باید شروع کنم چون مدتهای مدیدی است که از احوالاتتان بی خبر بوده و سعادت دیدن رویتان را نداشته ام . فکر میکنم این دومین یا سومین باری است که برای شما دوستان عزیزم نامه مینویسم . اخرین باری را که به یاد میاورم دقیقا 20 سال پیش و وسط بیابانهای گرم و دم کرده خوزستان و من سربازی بودم که دست تقسیم مرا از سینه کش توچال جدا کرده و بجایی فرستاده بود که تا چشم کار میکرد بیابان مسطح بود و بیشترین ارتقاع هم ارتفاع خاکریزهایی بود که بیشتر از ده متر
نمیشد .
با این وجود مرخصی های که بدست میامد حتما یک یا دو برنامه کوه پیمایی هم توش بود .یادش بخیز .
بگذریم من هفت هشت سالی هست که از ایران دورم و متاسفانه هنوز هم امکان بازگشت برایم بوجود نیامده . نیم ساعت پیش بود که تلویزیون ایران داشت دشت لاله های واژگون را در کوههای زاگرس نشان میداد که خاطره ها دوباره جان گرفت . یک لحظه فکری توی سرم چرخید که و بعد ادرس وب سایت را از توی اینترنت پیدا کردم . خدا بیامرزد پدر این گوگل را . و بعد اسامی اشنا یکی یکی جلوی چشام راه افتادند .آقای رحمدل امیدوارم هرجا هستید خوب و موفق باشید .سلیم شالوم خیلی دلم برایت تنگ شده و تنها کسی هستی که توی این مدت ازت بی خبر نبوده ام و گاه گاهی از پذربزرگ احوالاتت را شنیده ام .
وحید بهرامی حال شما جطور است ؟ ان شب کلاسهای یخ و برف دردربند سر را در ماشین رضا پیشداد بیاد داری ؟ اقایان مرتصی دزفولی و مرتضی کاشانیان ,بسیار ارادت دارم .مرتصی دزفولی عزیز در برنامه راهپیمایی امل به بابل اگر درست یادم مانده باشد و بیاد بیاوری فکر میکنم سال 66 بود و با اقای کاشانیان هم یک برنامه به الموت رفتیم فکر میکنم اولین برنامه ای بود که با گروه دماوند همراه شده بودم .بیاد دارم که به اقای کاشانیان گفتم اینجا بسیار زیباست و دلم میخواهد دوباره هم به اینجا بیام و ایشان پاسخ داد اینقدر مکانهای زیبا هست که هر کدام را ببینی همین را خواهی گفت .بیاد
داری ؟ حق با شما بود من بعد از ان هم مناطق زیبای زیادی را دیدم و شهرهای زیادی را هم سفر کردم ولی این یکی را هم شما از من بپذیر که ایران خودمون از همه جا قشنگتره .به گذشته که نگاه میکنم تصاویر اندکی را در طول زندگی به ذهن سپرده ام اما از میان این تصاویر اندک تعداد زیادی به خاطرات در کنار شما بودن تعلق دارد و عجیب اینکه تمام این خاطرات بدون استئناء خاطراتی شیرین است .
در خاتمه به تمامی دوستانی که اینجا فرصت نکردم یک به یک نام ببرم و همینطور دوستان جدیدی که بعد از این سالها امده اند ومن سعادت دیدنشان را نداشته ام سلام میرسانم و برای تک تک شما عزیزان ارزوی موفقیت دارم .
ایامتان همیشه بهاری و به امید دیدار
مهراب فرساد
بلژیک دوم اپریل 2008
-
