چند روزی از مراسمی که نام انتخاب قهرمانان برتر سال را یدک می کشد گذشته است . مراسمی که اگر در کلمه ی "انتخاب" حک شده بر عنوان آن تامل کرد باید های بسیار می توان گفت. انتخابی که گویا دست اندرکاران این مراسم تمام هم و غم خویش را به کار گرفته اند تا معنای این کلمه را قلب کنند!

در نوشته های پیش تر از این و مرتبط بارها تاکید کرده ام که هرگز با فلسفه ی وجودی و اصل ماجرا مشکلی نیست و هر سال به ویژه در سال جاری بر خود فرض می دانم به  قهرمانان ورزش برتر سراسر کشور از صمیم قلب شادباش گویم ؛ اما آنچه که موجب شد چند کلمه ای اینجا نگاشته شود باز می گردد به رفتارهای غیر فنی و اخلاقی برخی دست اندرکاران ورزش و فرهنگ که در معرفی چهره های برتر ورزش کشور نقش دارند. چشم پوشاندن بر موفقیت های درخشان ورزشکاران مستقل و کم کاری و عناد مشخص با این قهرمانان شجاع  دلیل آشکاری بر ادعای چنین رفتاری است .

شورای ورزش صدا و سیما به عنوان برگزارکننده مراسم از این جهت که برای کسب اطلاعات لازم سهل گیری کرده و آنگونه که باید رویدادهای ورزش کشور را رصد نمی کند در حاشیه سازی مراسم انتخاب ورزشکاران برتر کشور به شکل مستقیم نقش دارد. ساده انگاری گردآوری اطلاعات و مستندات از سوی سازمانی که ماهیت وجودی آن وابسته به تولید ، تحقیق و گردآوری و انتشار مستنداد و داده های خبری است، سهم و میزان قصور متوجه این نهاد را قابل تامل و توجه تر می کند. به ویژه اگر بدانیم که رویداد های ورزشی انجام یافته از سوی ورزشکاران در خارج از مرزهای جغرافیایی کشور  بسیار پیش از سازمان ورزش از سوی این رسانه در گستره ی جامعه منتشر می گردد . جالب تر اینکه بدانیم رویدادی ورزشی از سوی چنین سازمان رسانه ای و فرهنگی مورد توجه خاص قرار گرفته و به شکل بسیار  مناسبی از شبکه های مختلف منعکس شده باشد!

سازمان ورزش به ویژه فدراسیون مرتبط نیز که با کم کاری و عناد مانع از پالایش و انتقال اطلاعات واقعی مربوط در جریان  چنین انتخابی می شوند بسیار بیش از دیگر متولی مراسم در ایجاد این حاشیه ی نامطلوب نقش دارند. متولی ورزش کشور  دستگاه رسانه ای و فرهنگی صدا و سیما نیست، امور ورزش و  قهرمان ورزشی در  اختیار دست اندرکاران سازمان ورزش و فدراسیون های ورزشی است. باید  به صراحت گفت که با کمال تاسف مقامات ورزشی بسیار خارج از اصول و عرف حاکم بر روح " ورزش " در نمونه های بسیاری از این دست ظاهر شده اند و آنگونه که تحلیل رفتار مدیریتی این سازمان نشان می دهد  امیدی به فاصله گرفتن از این رفتارها در کوتاه مدت نمی توان داشت.

عمده دلایل مطرح نشدن نام کوه نوردان مستقل ایرانی میان قهرمانان برتر ورزشی سال،که دو قله از قلل بالای 8000 متری و بسیار فنی و دشوار هیمالیا را به نام ایران و ایرانی صعود کردند و پرچم کشورمان را یکه و تنها بر فراز آن بلندی ها به اهتزاز در آوردند باز می گردد به چند سطر قبل.

آقایان مهدی اعتماد فر و کاظم فریدیان دو کوه نورد ایرانی سال گذشته موفق شدند با برنامه ریزی و مدیریت کاملاً مستقل هر یک به طور جداگانه دو قله ی گاشربروم-1 ( به بلندی 8068 متر ) و کی -2 (به بلندی 8611 متر) را با موفقیت صعود کنند. صعود هایی که در ارزشیابی صاحب نظران واجد ویژگی های بسیار ارزشمند و قابل توجهی است. این دو قله که هر دو  در ارتفاعات هیمالیای پاکستان قرار دارند در حالی از سوی دو کوه نورد ایرانی مستقل صعود شدند که تیم فدراسیون کوه نوردی کشور در همان سال و همان منطقه به دلیل اختلافات شدید درون تشکیلاتی و انتقال اختلافات به ورزشکاران و تیم ، صعود موفق را از دست داد و ناکام به کشور بازگشت.

مهدی اعتماد فر صعود مستقل خود به گاشربروم-1 را به شادروان "محمد اوراز" کوه نورد ملی پوش سال های گذشته ی کشور تقدیم کرد که در راه رسیدن به همین قله در سال 1382 و در ترکیب تیم فدراسیون کوه نوردی با بروز حادثه ی سقوط جان باخت . اعتماد فر تنها کوه نورد ایرانی است که تمام قلل 7000 متری تیان شان را مستقلاً صعود کرده است.

کاظم فریدیان  کی -2 این دشوارترین قله ی شناخته شده در باشگاه 8000 متری ها را  به شکل بسیار ویژه ای صعود کرد. او هر آنچه که ممکن بود - از لوازم و پوشاک تا مواد غذایی -  را از تولیدات داخل کشور به همراه برد تا نشان دهد این صعود تماماً ایرانی است. صعودی که بسیار بیش از داخل کشور در خارج مرزها نام کشورمان را پر آوازه کرد. صعودی که تا امروز از سوی فدراسیون کوه نوردی مورد غضب و عناد قرار گرفته و در کمال تاسف و شگفتی رفتارهایی خارج از عرف و اخلاق نیز با این صعود از سوی فاتحان بی افتخار صندلی های فدراسیون کوه نوردی استمرار دارد.

علاوه بر نقض صریح قوانین ورزشی جهان و کشور از سوی فدراسیون کوه نوردی در مواجهه با صعود کی -2 توسط کاظم فریدیان  در برخی موارد دست اندرکاران فدراسیون کوه نوردی مکاتباتی خارج از اصول و عرف را با برخی نهاد ها و ارگان ها از جمله صدا و سیما انجام داده و خواستار  قطع پرداخت رسانه به این صعود و موفقیت بزرگ شدند!! فریدیان اینک در تدارک صعود تیم مستقلی از کوه نوردان ایرانی به قله ی بسیار پر آوازه ی نانگا پارابات است.

واضح است که فدراسیون کوه نوردی رفتاری عناد آمیز  با ورزشکاران مستقل داشته و دارد که متاسفانه این امر نه در مورد ورزشکاران بل حتی در مورد تولید کنندگان داخلی تجهیزات کوه نوردی که در راه استقلال اقتصادی کشور تلاش می کنند چنین رفتاری را شاهد بوده ایم. تلاش فدراسیون کوه نوردی برای ممانعت از تولید برخی ابزار  تخصصی در داخل کشور  و ارسال نامه هایی به دستگاه های اجرایی پیش از این شرمساری های بزرگی برای این تفکر در پی داشت که متاسفانه همچنان شاهد استمرار این تفکر در تیم  به ظاهر جدید مدیریتی فدراسیون کوه نوردی هستیم.

فدراسیون کوه نوردی با رفتارهایی از این دست به کدام سرمنزل مقصود راهی است؟! حذف ورزشکاران مستقل و مانع تراشی از مطرح شدن نام این قهرمانان مردمی  در چنین مراسمی نشان از چه دارد؟! آیا نباید پرسید چرا چنین شکوفایی مستقل و درخششی بزرگ در ورزش کشور آن هم در سطح جهانی را در سالی که عنوان دار " شکوفایی " است در تاریکی دشمنی و عناد شخصی فرو برده اند؟!  آیا زمان آن نرسیده تا نهاد های نظارتی  پاسخ این سوالات را در اختیار افکار عمومی قرار دهند؟!

می دانم که بسیاری همچون من مشتاق انتشار دلایل قرار نگرفتن نام دو کوه نورد مستقل ایرانی در میان کاندیداهای قهرمانان برتر سال  هستند. امید که پاسخی نه از سوی فدراسیون کوه نوردی که سیاست همیشگی آن سکوت و بی تفاوتی بوده  بلکه از سوی شورای ورزش صدا و سیما ، سازمات تربیت بدنی و نهاد های نظارتی باشیم.