باشگاه كوهنوردي و اسكي دماوند - برای پاک شدن و پاک ماندن کوهستان کاری کنیم!

چهارم مهر هر سال را کوهنوردان و علاقه مندان به حفاظت از محیط کوهستان روز کوهستان پاک می دانند و در سال های نه چندان دور گذشته هر ساله مراسمی از سوی انجمن حفاظت از محیط کوهستان ، جبهه سبز ایران ، انجمن زنان حفاظت از محیط زیست ، باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند و...... مراسمی در پای مجسمه دربند و میدان درکه و داراباد و کلک چال برگزار می کردند و به طور عملی با توزیع کیسه نایلون و دستکش بهداشتی کوهنوردان و کوه روها به جمع اوری زباله های رها شده در دامن کوهستان و انتقال آنها به پایگاههای بازیافت زباله تشویق می شدند .

اکنون سالها است که اجرای این مراسم پایان یافته و فعالیت عملی از جانب هیچ انجمن و گروه و سازمانی جهت روشن گری در زمینه ضرورت حفاظت از محیط کوهستانها صورت نمی گیرد و بیشترین فعالیت را صدور بیانیه ها و آه و ناله از وضعیت اسف بار محیط کوهستان تشکیل می دهد........
چه می شد اگر اعضای سمن ها ودر راس آنها انجمن کوهنوردان ایران ، گروه های کوهنوردی و دوست داران حفاظت از محیط کوهستان به طور رو در رو آموزشهایی به کوه رو هایی که نا آگاهانه و در دنباله رفتار خویش در شهرها زباله را به هر جا پرتاب می کنند می دادند ، هزینه می کردند و تابلوها و پارچه نوشته هایی در کوهستان برای رساندن پیام خویش نصب می کردند ،پایگاههای دائمی فعالیت آموزشی و ترویجی زیست محیطی در روزهای تعطیل و ایام پر تراکم رفت و آمد در گذرگاههای کوهستانی ایجاد می کردند ، فعالیت های هماهنگ می کردند برای ارتباط با مسئولین شوراها و شهرداری ها و مسئولین قانون گذاری مملکت ،مسئولین سیاست گذاری صدا و سیما ،روسای هیئت های کوهنوردی شهرها و ...... برای جلب نظر ایشان به وضعیت اسف بار محیط کوهستانها از جنبه های مختلف از قبیل آلودگی و هجوم زباله ،تهدید بیابان زایی، تخریب برای ساخت و ساز، تخریب برای تعلیف دام ها ،تخریب برای خشک سالی وانتقال آب از کوهستانها به پشت سدها،تخریب جنگل ها و تغییر کاربری منابع طبیعی و............. .
راستی ما را چه شده است؟ به حال اغما رفته ایم؟
وقت ، وقت بیداری است! مگر بیش از یک زمین داریم و کوهها ریه آن ؟