دست مهربان طبيعت، چتري سبز بر پهنه كره خاكي گسترانيده تا ابناء بشر، لختي در كنار آن بياسايند و رويش سبز و سبزانديشي را تجربه كنند.
اما انسان در مقابل آرامش سبز درختان را با رويش سيمان و سنگ "جاده" برهم زده است.
ارههاي موتوري را به كار گرفته كه صداي آن، براي درختان بيدفاع، كابوس مرگ است و سر و صداي آمد و شد ماشين و موتورسيكلت، سكوت دلنشين جنگل را از بين بردهاست.
اين گفته مشهور را به ياد آوريم كه "جنگلها"، قبل از پيدايش انسان و "بيابانها" پس از آدميان، بوجود آمدهاند.
اما اكنون كه جنگلها را "ميراث طبيعي" نام نهادهاند، بايد از وجدانهاي بيدار پرسيد، حفظ اين ميراث مهمتر است يا منفعتجوييهاي صرف اقتصادي؟ قصه از آنجا آغاز شد كه تصميم به ادامه ساخت جاده در ارتفاعات پارك جنگلي "ناهارخوران" شهر گرگان در استان گلستان گرفته شد.
